کـویــر مینایی

الهی! گام هایمان کوچکند، قدرت پرواز هم نیست، مسیر را خودت آسان کن ( خدایا! شرمنده به خدا !!! همه کارها رو گردن خودت میگذاریم، خدایا این کار رو بکن، اون کار رو بکن!! یکی نیس بهمون بگه این خدا اگه خداس بهتر صلاح تو رو می دونه تا خودت، تو راه رو برو... کم طاقتیم،... آخه تو بزرگی و ما بسیار حقیر، تو ... بهترینی و ما نا چیز ترین ... چی بگم خدایا؟ )

الهی! نگذار به بودنت عادت کنم که هر چه عادت شد، غریزه وار می شود و هر چه غریزه شد...  ( چه فرق می شود بین غیر انسان و انسان؟ که یکی به غریزه و دیگری به تفکر عمل میکند )

خدایا! به اسم های قشنگت "لطیف"، به این یکی "حبیب" ، به این ... به هر کدومش صدات میکنم احساس میکنم که از اسم قبلیت قشنگتره، و بعد دوباره میگردم دنبال یه اسم دیگه و دوباره و دوباره ... و آخرسر یادم میره که چی ازت می خواستم... هر چی به صلاح منه، من که بلد نیستم ازت چیزی بخوام، کلا تو داغون کردن استادم، بهم استادی در ساختن رو یاد بده، بسازم دنیا و آخرت خودم و بقیه رو...  یه چیز دیگه،  قربون دستت این حافظه ی ما رو یه کم قوی ترش کن، مث رم شده، برق قطع میشه، حافظه ام پاک میشه، یادم میره یه روزایی چقدر دست به دامنت بودم و یه روزایی ناشکرت

خدایا! نوای تنبک و ساز و زه و نی، از تهی مغزی ساز است یا از سر ذوق نوازنده ی آن؟

خدایا! نمیدونم چرا، ولی هر چی هست به امید خودت، به این ایمان دارم که تو هر چی به صلاح منه رو برام میخوای، به تو اعتماد دارم.

__________

شاید یه مسافرت، شاید یه کم تغییر، همیشه از تغییر استقبال میکنم، خصوصا در جهت مثبتش، بر خلاف خیلی ها که فکر میکنن تغییر همیشه ممکنه بد باشه، یعنی به تغییر با دید منفی نگاه میکنن

یه چند روزی (بیش از شاید یه هفته) نیستم

این پست زیبایی بود

__________

پ.ن در مورخ: بیست و سوم ... نه ! بیست و چهارم تیر هشتاد و هفت، مصادف با روز میلاد امام حسین (ع): اعیاد شعبانیه گرامی و مبارک به همه دوستان و از همه ی دوستان وبلاگی ام به خاطر لطفشون ممنونم! سفر همه تون بی خطر، ولی اگه تغییرات منفی بود حتما خبرم کنید