کـویــر مینایی

مغازه دار از پشت پیشخون می پره اینور! می ره رو ترازو ، پسر بچه یه نگاهی به عقربه ی ترازو می اندازه و...

- 72 کیلو ( چه خبره آقا!! این همه اضافه وزن!؟ یه کم کمتر بخور )

- با استخون یا بی استخون

- در همه ... گوشت بی چربی می خوای مغازه بالاتره 

- کمتر حساب کن مشتری شیم 

...

مغازه دار دست میکنه جیبش ... یه هزاری میده دست پسر بچه...

- صد تومن می شه! خورده ندارم،بعدا میام ازت می گیرم... بزار به حساب ( احتمالا الان سر صبحه هنوز دشن نکرده ...) 

مغازه دار دستش سمت جیب پیرهن پسر بچه می بره 

- این رو بگیر حالا.. باقیش هم مال خودت... 

پسر خودش رو جمع میکنه و عقب می کشه

- مگه من گدام؟ 

....

بحث بالا میگیره، جالبیش اینجاس که دعواشون می شه، هم من هم مغازه دار و هم پسر بچه می دونن که شوخیه!

مغازه دار پول رو به زور توی جیب پسر بچه می زاره، پسر بچه پول رو از جبیش بیرون میاره و پرت میکنه طرف مغازه دار ( یه جوری پرت می کنه مث اینکه داره توپ بولینگ رو غلت می ده رو زمین ) ترازو رو از کف زمین برمیداره و از در مغازه می زنه بیرون، مغازه دار پول رو از کف زمین بر میداره و توی کیسه همکار (!) ترازویی که هنوز فرصت بیرون اومدن از مغازه رو پیدا نکرده، می اندازه، این یکی یه کم کمتر زبون ریخت و تمام این مدت نقش یکی از موبایل های داخل مغازه رو بازی میکرد   !  

پسر ترازویی از بیرون مغازه می بینه و پول رو از کیسه ی همکارش (!) برمیداره و دوباره پرت می کنه تو مغازه و دوتایی غش غش می خندن و مث اینکه زنگ خونه ی یکی رو زدن فرار می کنن و احتمالا می رن سمت محل کارشون!

و توی تمام این مدت هیچکدوم نگفتن یکی دیگه هم داره نگاهشون می کنه! و من هم نگفتم از مغازه دار ماجرا رو بپرسم و فقط توی فکر و خیال خودم بودم! شادی رو تمام کمال در صورت خندان اون پسربچه ها میدیدم! سختی های زندگی مال همه اس، ولی بستگی داره چه طوری باهاش کنار بیایی! زندگیت از این دوتا وروجک سخت تره؟ شادتر چه طور؟

به خودم می گم ! اگه من جای یکی از اینا بودم چی می شد آخر و عاقبتمون! یکی از هزاران پسر آدامس به دست و دختر گل فروش باز هم همین می شدم  که الان هستم!؟

خدایا! شکرت

- آقا پسر!...  یه بسته آدامس 

_____________

پ.ن : هر نتیجه ای از این یادداشت گرفتین، من رو هم در جریان بزارین

بی ربط نوشت :  سالانه 500 میلیارد تومان هزینه آدامس ایرانی هاست